از خویشتن گذر کن

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

🔵۹۶/۳/۲۶
🔴از خویشتن گذر کن.

✅ عاموس، پیامبر نیک‌اندیش بنی اسرائیل، 613 حکم موجود در توراتِ حضرت موسی را در یک حکم اخلاقی خلاصه کرد: "به همسایه‌ات عشق بورز". این فرمان که با عباراتی نزدیک به همین، در اسلام و نیز مسیحیت آمده است، در پسِ سادگی‌اش، فرمانی به تمامه، پیچیده است. نخستین دشواری این حکم آن است که بر خلاف عقل سودگرای انسان  است و با طبیعت او در تضاد. شاید عاموسِ نبی و یا حتی این آیه از قرآن که می‌گوید: لن تنالوا البِّر حتی تنفقوا مما تحبّون، که ایمان را به "مقدَّم دانستن دیگری بر خود" مشروط کرده‌اند، این حقیقت را در خود نهان دارند که: "هنجار هرچه نامحتمل‌تر باشد به لجاجت بیشتری نیاز دارد؛ و عشق ورزیدن به همسایه و پیش‌انداختن او بر خویشتن از هر هنجار دیگری نامحتمل تر است."

✅✅ وقتی از هیلِل، آموزگار بزرگ یهودی، خواسته شد تا چکیده‌ی تلمود را بگوید، گفت: "به همسایه ات عشق بورز". او این را به عنوان تنها پاسخی که تمام فرامین تلمودی را در بر می گیرد بیان کرد. واقعیت آن است که پذیرش چنین فرمانی یک جهش ایمانی است؛ جهشی شکوهمند و سرنوشت ساز که انسان از طریق آن پوسته‌ی سخت تمایلات "طبیعی" را می شکافد، از طبیعتِ خویش‌خواه خود کناره می‌گیرد، بر علیه آن می‌شورد، و بر خلاف حیوان، به موجودی "غیر طبیعی" بَدَل می‌شود. پذیرش حکم اخلاقی عشق ورزیدن به دیگران، رفتاری است که "انسانیت" را بوجود می‌آورد. تمام دیگر روالهای عادیِ با هم زیستن انسانی، و نیز قواعد از پیش تعیین شده و معلوم آنها، تنها و تنها فهرست (همواره ناقصی) از تعلیقات و حواشی این حکم اخلاقی هستند. اگر این حکم را نادیده بگیریم و یا دور بیاندازیم، دیگر هیچ کسی وجود نخواهد داشت که این فهرست را تهیه یا کامل بودن آن را بررسی کند.

✅✅✅ بی توجّهی به «عشق ورزیدن به دیگران» و فراموشی این حکم اخلاقی نتیجه‌ای جز ناقص‌الخلقه بودن ما نخواهد داشت. این حکم ممکن است در ادبیات دینی یک جهش ایمانی به‌شمار آید، ولی بی گمان نتیجه‌ی آشکارش تولّد انسانیت است. این کار در حقیقت گذری سرنوشت ساز از غریزه‌ی خودخواهی و بقا به اخلاق است. با این حکمِ سرشار از حکمت است که ماندگاری یک انسان، به "ماندگاری انسانیت در انسان" تبدیل می شود. وقتی به همسایه طوری عشق بورزیم که به خود می‌ورزیم، بقای انسانی را به چیزی متفاوت با دیگر حیوانات زنده بدل کرده‌ایم.
✳️ کوتاه سخن آن که عشق ورزیدن به دیگران زمینه را برای انسان بودن و اخلاقی زیستن فراهم می‌کند. شدنی نیست و باز هم شدنی نیست که گمان بریم بدون دوست داشتن انسان می توان اخلاقی زیست. انسان انسان است، مشروط بر آن‌که دیگری را چون خویشتن دوست بدارد.
@sadeghniamehrab


نویسنده : بازدید : 7 تاريخ : چهارشنبه 31 خرداد 1396 ساعت: 6:10
برچسب‌ها :