اگر قصد دارید از آخرین وضعیت «قدری هم "من"» مطلع شوید، این گزارش مهمترین اطلاعات منتشر شده را در اختیار شما قرار میدهد.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.
✅ روشن نیست که مستند به چه اصلی، همواره به ما یاد دادهاند که در سخن گفتن و نوشتن، پشت کلمات "سوم شخص" پنهان شویم. برای مثال وقتی داریم یک مقاله مینویسیم، بهجای آنکه بگوییم"در نظر من این موضوع چنان است"، بنویسیم " در نظر برخی" یا "به نظر نویسنده یا راقم این سطور، این موضوع چنان است." احتمالاً این کار را فروتنی در نگارش و یا سخنرانی معرفی میکنند.
✅ البته این کار میتواند یک معنای دیگر هم داشته باشد: "فرافکنی و مسئولیتگریزی." وقتی یک نویسنده از کلمهی "من" پرهیز کند و مدام پای این و آن و دیگران را به میان بیاورد، در واقع دارد از پذیرش مسئولیت نظر خود فرار میکند. و یا وقتی یک سخنران، دیدگاه شخصی خود را در به دیگران نسبت میدهد در حقیقت، فرافکنانه سخن میگوید.
✅ واقعیّت آن است که جامعهی ما آنقدر که به پذیرش مسئولیّت نظریهها و حرفهای سخنوران و نویسندگانش نیاز دارد به فروتنی آنان نیاز ندارد. پس بهتر است بهجای آنکه بگوئیم "مردم با این امر مخالفند" بگوییم "من با این موضوع مخالفم" و البته مسئولیت این مخالفت را نیز بپذیریم.
✅ کلمهی "من" معلوم میکند که چه کسی این نظر را دارد و هماو باید از روایی آن دفاع کند. اگر ما یاد بگیریم بهجای نمایش فروتنیِ مغرورانه، مسئولیت سخنان و نوشتههای خود را بپذیریم، آن وقت جرأت هر اظهار نظری را نخواهیم داشت.
۹۷/۲/۱۴
@sadeghniammehrab
برچسب:
نویسنده: پارسا رحیمی